જિંદગીની અનિશ્ચિતતા સામે એક સ્માર્ટ પગલું, જે બદલાય છે તમારી ઉંમર અને જરૂરિયાત મુજબ.
વડોદરા જેવા પ્રગતિશીલ શહેરમાં રહેતો અરુણ એક સામાન્ય મધ્યમ વર્ગનો માણસ હતો. ખાનગી કંપનીમાં એકાઉન્ટ વિભાગમાં નોકરી કરતો, માસિક પગાર મર્યાદિત હતો, પરંતુ સપનાં બહુ મોટા હતા. પત્ની રિદ્ધિ અને સાત વર્ષનો દીકરો ધ્રુવ તેની દુનિયા હતાં.
દર મહિને પગાર મળતા જ અરુણ પહેલું કામ ઘરખર્ચનું બજેટ બનાવવાનું કરતો. ઈએમઆઈ, સ્કૂલ ફી, દવાઓ અને ઘરના રોજિંદા ખર્ચ પછી બચત માટે બહુ ઓછું રહેતું. છતાં તે હંમેશા એક જ વિચાર કરતો કે, “મારી ગેરહાજરીમાં પરિવારનું શું?”
એક દિવસ ઓફિસમાં તેના સહકર્મી જયેશ સાથે વાત ચાલી રહી હતી. જયેશે અચાનક કહ્યું, “યાર, મેં જીવન વીમો લીધો. ટર્મ પ્લાન છે, પણ કન્વર્ટિબલ છે.”
અરુણે આશ્ચર્યથી પૂછ્યું, “કન્વર્ટિબલ એટલે શું?”
જયેશે સરળ ભાષામાં સમજાવ્યું, “શરૂઆતમાં ઓછા પ્રીમિયમમાં મોટું કવર મળે. પછી આવક વધે ત્યારે તેને બચતવાળા પ્લાનમાં બદલી શકાય.”
આ વાત અરુણના મનમાં ઊંડે ઉતરી ગઈ.
તે રાત્રે ઘરે આવીને તેણે પોતાના ખર્ચના કાગળો ફરી જોયા. સમજાયું કે જો થોડું આયોજન કરાય તો દર વર્ષે થોડું પ્રીમિયમ ભરવું શક્ય છે. પરંતુ હજુ પણ મનમાં શંકા હતી.
થોડા દિવસ પછી ઓફિસમાં જ ફાઇનાન્શિયલ કાઉન્સેલિંગ કેમ્પ યોજાયો. ત્યાં એક સલાહકારે અરુણને પૂછ્યું, “તમારું મુખ્ય લક્ષ્ય શું છે?”
અરુણે તરત જવાબ આપ્યો, “પરિવારની સુરક્ષા.”
સલાહકારે કહ્યું, “તો કન્વર્ટિબલ ટર્મ ઈન્સ્યોરન્સ તમારા માટે યોગ્ય છે. શરૂઆતમાં શુદ્ધ રક્ષણ અને પછી બચત.”
સલાહકારે તેને સમજાવ્યું કે ઓછા પ્રીમિયમમાં મોટી જીવન વીમા રકમ. પોલિસી દરમિયાન મૃત્યુ થાય તો પરિવારને આર્થિક સહારો. આવક વધે ત્યારે એન્ડોમેન્ટ અથવા મનીબેકમાં રૂપાંતર. મેડિકલ ટેસ્ટ સરળ પ્રક્રિયા. ટેક્સ લાભ.
અરુણને લાગ્યું કે આ માત્ર પોલિસી નથી, પરંતુ ભવિષ્યની યોજના છે.
તે સાંજે ઘરે આવીને તેણે રિદ્ધિ સાથે વાત કરી.
“જો મને કંઈ થાય તો?”
આ સાંભળતા જ રિદ્ધિ થોડી ગભરાઈ ગઈ.
“એવું કેમ બોલો છો?” તેણીએ પૂછ્યું.
અરુણે શાંત અવાજમાં કહ્યું, “જીવનનો વિશ્વાસ નથી, પરંતુ આયોજન આપણા હાથમાં છે.”
રિદ્ધિ થોડું વિચારી અને બોલી, “જો ઓછા ખર્ચમાં પરિવાર સુરક્ષિત રહે તો ચોક્કસ કરવું જોઈએ.”
આ શબ્દો અરુણ માટે નિર્ણયની ક્ષણ બન્યા.
એક અઠવાડિયામાં તેણે કન્વર્ટિબલ ટર્મ પ્લાન લીધો. વર્ષનું પ્રીમિયમ તેની ક્ષમતા મુજબ હતું, પરંતુ કવર રકમ મોટી હતી. પોલિસી ડોક્યુમેન્ટ હાથમાં લેતા તેને અજાણી શાંતિ અનુભવાઈ.
તે દિવસે તેને સમજાયું કે “જીવન વીમો ખર્ચ નથી, જવાબદારી છે.”
સમય પસાર થતો ગયો.
પાંચ વર્ષ પછી અરુણને પ્રમોશન મળ્યું. પગાર વધ્યો. હવે તે વધુ બચત કરી શકતો હતો. તેને પોતાની પોલિસી યાદ આવી.
તે કંપનીના એડવાઈઝરને મળ્યો.
એડવાઈઝરે કહ્યું, “હવે તમે આ પોલિસીને બચતવાળા પ્લાનમાં બદલી શકો છો.”
અરુણે વિચાર્યું, “શરૂઆતમાં સુરક્ષા, હવે ભવિષ્ય માટે સંપત્તિ.”
તેણે પોલિસી કન્વર્ટ કરી. હવે તેમાં બોનસ અને મચ્યોરિટી લાભની શક્યતા પણ જોડાઈ.
એક દિવસ રાત્રે અરુણ પોતાના દીકરા ધ્રુવને અભ્યાસ કરતા જોઈ રહ્યો હતો. તે મનમાં બોલ્યો: “આજનો નિર્ણય આવતીકાલનું જીવન બદલે છે.”
તેને યાદ આવ્યું કે જો તે નિર્ણય મોડો લેધો હોત તો કદાચ આ સુરક્ષા ન હોત.
ધીમે ધીમે તે પોતાના મિત્રો અને સગાઓને પણ સમજાવવા લાગ્યો: “મોટા રોકાણથી પહેલા મોટું રક્ષણ જરૂરી છે.”
તે સમજાવતો હતો કે, જીવન અનિશ્ચિત છે. જવાબદારી નિશ્ચિત છે. આયોજન સમજદારી છે.
તેના શબ્દોમાં અનુભવ હતો, દબાણ નહોતું.
એક દિવસ ઓફિસમાં નવા જોડાયેલા કર્મચારી મયંકે પૂછ્યું, “સર, સૌથી પહેલા શું કરવું જોઈએ?”
અરુણે સ્મિત સાથે કહ્યું, “તમારા સપનાઓને સુરક્ષિત કરો.”
મયંકે પૂછ્યું, “કેવી રીતે?”
અરુણે સીધો જવાબ આપ્યો, “જીવન વીમાથી.”
આ વાત હવે તેની જીવન ફિલોસોફી બની ગઈ હતી.
કન્વર્ટિબલ ટર્મ ઈન્સ્યોરન્સે તેને માત્ર પોલિસી નહીં, પરંતુ આત્મવિશ્વાસ આપ્યો હતો.
તેને સમજાયું હતું કે શરૂઆતમાં ઓછો ખર્ચ, પછી વધુ લાભ અને આખી જિંદગી માટે સુરક્ષા. એક સામાન્ય મધ્યમ વર્ગના માણસ માટે આથી મોટી શાંતિ શું હોઈ શકે?
અર્થાત આવક નાની હોય તો પણ આયોજન શક્ય છે. સમયસર લેવાયેલો નિર્ણય પરિવારનું ભવિષ્ય બદલી શકે છે. ટર્મ પ્લાન સુરક્ષા આપે છે.
કન્વર્ઝન સુવિધા સ્વપ્નને બચત સાથે જોડે છે.
જીવનમાં બધું નિયંત્રિત નથી કરી શકતા, પરંતુ પરિવારની આર્થિક સુરક્ષા ચોક્કસ કરી શકાય છે.
અને કદાચ એ જ સાચી જવાબદારી છે.
“આજે લીધેલું રક્ષણ, આવતીકાલનાં સપનાં જીવંત રાખે છે.”
(વિશેષ સૂચનાઃ મીડિયા તરીકે એક સમાજિક જવાબદારીના ભાગરૂપે આ વિગતો આપવામાં આવે છે, જે સર્વસાધારણ માહિતી અને ઉપયોગિતા ઉપર આધારિત છે. વ્યક્તિગત વીમા પ્લાનની પસંદગી માટે “રિવોઈ” કોઈ રીતે જવાબદાર નથી.)